Login

                                  


ISTORIJA

U drugoj polovini XIX veka stvorili su se povoljni uslovi za podizanje grada u Bjelopavlićima. Posle drugog Omer-pašinog pohoda na Crnu Goru, knjaz Nikola u želji boljeg trgovinsko - privrednog kontakta Stare Crne Gore sa Brdima dolazi na zamisao o podizanju pazara na desnoj obali Zete. Tim tragom ide i nalog Senata o predizanju pazara sa Prentine Glavice na Ćeranića Glavicu – 1863. godine. To je bio i početak nastanka naselja, iako je za pet godina od tada bio samo pazar pod otvorenim nebom, kod Zetinog gaza, sa malim privremenim nadstrešnicama za čuvanje robe.

Nastojanja knjaza Nikole o izgradnji nove varoši u Bjelopavlićima počinju da se realizuju angažovanjem inženjera Dragiše Milutinovića (1843-1900), sina Sima Milutinovića-Sarajlije. Po pisanoj zaostavštini ovog inženjera vidi se da je u urbanističkom planu trebalo pored privatnih građevina i ulica »načiniti« planove i za neke javne građevine koje su se imale zidati u novoj varoši. Medu ove građevine spada: Novi dvor Njegove Svetosti, Senat, Tavnica, Škola, Crkva, Kule za odbranu mosta.

U tom urbanističkom planu koji je Dragiša Milutinović završio 1869. godine pored ovih sadržaja, definisani su i uređenje korita Zete, pravci glavnih saobraćajnica i kapaciteti širenja i modernizacije trgovine. U tekstualnom delu plana jasno je naglašeno da nova varoš na Ćeranića Glavici ima kapacitet od 15 hiljada žitelja i da joj je namenjeno mesto glavnog privrednog centra Crne Gore.

Najvažniji detalj u nastojanjima za povezivanje obala reke Zete i čvršćeg povezivanja Stare Crne Gore i Brda je izgradnja mosta koja je počela 1868. godine, a pušten je u rad 16. septembra 1870. godine. U spomen na svog oca mostu je knjaz dao ime vojvode Mirka, novonastaloj varoši po svom stricu i prethodniku knjazu Danilu – Danilovgrad. Maksim Šobajić, hroničar iz Bjelopavlića, govoreći o daljoj dogradnji mosta kaže da je: »1893. godine most kamenom dovršen na svodovima, sa sedam okana velikih dužine zida 150 metara, širine 5 metara, a visine oko 12 metara. Ova veličanstvena građevina u pohvalu knjaza Nikole I i plemena Bjelopavlića, koje je neprestalno rabotalo na nj besplatno«.

Godine 1897. (12. jula) svečano je otvoren i prvi vodovod za novo naselje. Kaptirani su izvori u selu Slatini i izrađen sistem od gusanih cevi do Danilovgrada, što je za ono vreme ogroman poduhvat finansirao doktor Grigorij Antonovič Zahrin, profesor Medicinskog fakulteta Univerziteta u Moskvi. O visini sredstava tog velikodušnog poklona postoje dva izvora. Prema P.A. Kovinskom prilog je iznosio 15.000 rubalja, a prema M.Šobajiću 18.000 rubalja.

Tako je tih dalekih godina ubrzano Danilovgrad dobijao svoju infrastrukturu. U skladu sa tim povećavao se i broj žitelja. Godine 1872. po nekim podacima bilo je 100 žitelja, do 1875. godine broj stanovnika se učetvorostručio, a sredinom 30-tih godina XX veka u Danilovgradu živi preko hiljadu žitelja. Proširenjem Crne Gore posle Berlinskog kongresa Danilovgrad gubi svoju atraktivnost, pa se ovaj progresivni zamah seli u gradove koji su do 1878. godine bili pod turskom vlašću.

Neke stare građevine menjaju namenu. Tako se 1875. godine u konaku Manastira Ždrebaonika useljava prva poljoprivredna škola, a 1919. godine u nekadašnjem knjaževom dvoru prva učiteljska škola.

Namena zacrtana u urbanističkom planu Dragiše Milutinovića kao budućeg ekonomskog i političkog centra Crne Gore, u Danilovgradu nije ostvarena. Od tada projektovanih 15.000 u Danilovgradu danas po popisu iz 1991. godine živi 4.427 stanovnika. U osnovi Danilovgrad je i danas zadržao konture stare varoši i vremena svog nastanka što predstavlja posebnu kulturološku vrednost.

A. Ciberovski, poljski arhitekta, ekspert Ujedinjenih Nacija za urbanizam, 1983. godine je o Danilovgradu rekao: »Vi ste suočeni s velikim izazovom, koji se sastoji u tome da očuvate i zadržite lepotu i šarm vašeg grada. Ta skromna i istovremeno delikatna arhitektura koja se vidi na fasadama kuća duž vaših ulica je nešto što zaista treba da se sačuva i zadrži, jer kroz nekoliko godina to će imati kulturnu i istorijsku vrednost«...

Danas Danilovgrad kao jedinica lokalne samouprave ima veliki broj formiranih urbanih naselja koja sve više dobijaju savremene konture. To su: Spuž, Kosovi Lug, Orja Luka, Slap i Glava Zete, Komunica, Grudice, a pored glavnih putnih pravaca formiraju se i nova naselja i niču novi privredni subjekti. To su zahtevi ovoga vremena i isti će se urediti novim prostornim planom čija je izrada u toku.


KULTURA

Bogato kulturno nasleđe opštine Danilovgrad se pre svega ogleda u značajnim kulturno-istorijskim spomenicima, arheološkim lokalitetima, kao i znatnom broju stvaralaca - umetnika, naučnika, filozofa i njihovih dela, čiji stvaralački dometi premašuju prostor koji ih je iznedrio. Odnos prema tim vrednostima u bitnom opredeljuje naš odnos prema kulturi uopšte. To je osnova koja se čini relevantnom za razvoj kulture u našoj opštini.

Najveći deo kulturnih aktivnosti vezan je za Centar za kulturu, koji je kao Javna ustanova osnovan 1965. godine. U sastavu Centra za kulturu posluju tri radne jedinice - RJ Prikazivačko-scenska delatnost, RJ Muzej i RJ za fizičku kulturu sport i rekreaciju. U najznačajnije projekte radne jedinice prikazivačko scenske delatnosti ubrajaju se: književne manifestacije, festivali, promocija knjiga, književne večeri, tribine i predavanja, dokumentarne večeri, pozorišne predstave za decu i odrasle, koncerti i zabavno artistički program. Posebno ističemo književnu manifestaciju : »Obala pjesnika», na kojoj su učestvovali renomirani književnici iz Crne Gore i Jugoslavije, tradicionalnu kulturno-zabavnu i sportsko-rekreativnu manifestaciju »Rijekom Zetom« , dečiji poetski festival »Kraj zelene Zete«... Bioskop »Zeta« radi u okviru Centra za kulturu. Osnovan je 1947. godine i prikazuje filmove raznih žanrova najaktuelnijih filmskih ostvarenja domaće i strane produkcije.

Zavičajni muzej i Gradska biblioteka smešteni su u zgradi starog Knjaževog dvora izgrađenog 1873/74. godine i prve Učiteljske škole u Crnoj Gori (1919-1929). Knjižni fond biblioteke »Mihailo-Miho Vuković« iznosi 12.500 knjiga. Legat biblioteka koja je osnovana 1987. godine raspolaže knjižnim fondom od 4.500 knjiga. Legat biblioteka poseduje i 100 knjiga koje su stare 100 i više godina i podležu propisima kod Zavoda za zaštitu spomenika kulture Crne Gore, pa se svaka od njih evidentira kao muzejski eksponat.

Muzej tipološki pripada kompleksnim muzejima i kao jedina institucija za čuvanje i staranje o našem kulturnom nasleđu sadrži sedam predmetnih zbirki i 2400 eksponata. U zgradi Muzeja se takođe nalazi rekonstrukcija oltarskog dela srednjeg broda bazilike sa Gradine martinićke.

  

TURIZAM

Povoljan geografski položaj i klimatski uslovi, lepa priroda kao i značajan broj kulturno-istorijskih spomenika i arheoloških lokaliteta pružaju realne mogućnosti da se ovoj privrednoj oblasti posveti odgovarajuća pažnja.

Planinski deo regiona iznad 1000 m nadmorske visine, obrastao šumom, sa divnim predelima, pruža mogućnost za razvoj planinskog turizma. Izletničko-vikend naselje Studeno je posebno primamljivo za goste.

Kada je u pitanju verski turizam, posebno skrećemo pažnju na dva važna kulturno-istorijska i verska spomenika - Manastir Ostrog i Manastir Ždrebaonik.

Manastir Ostrog spada među najposećenije manastire na Balkanu. Posećuju ga u grupama i pojedinačno iz svih krajeva sveta pripadnici raznih vera.

Mošti Sv. Vasilija Ostroškog - pravoslavni, muslimani i katolici smatraju čudotvornim. Osnovan je početkom druge polovine XVII veka, od mitropolita zahumsko-hercegovačkog Vasilija Jovanovića, kasnije nazvanog Sv. Vasilije Ostroški.

Čine ga dve pećinske crkvice - Donja i Gornja. Donju je, po kazivanju sagradio mitropolit Vasilije i posvećena je Vavedenju presvete Bogorodice, a Gornja Časnom Krstu.

Manastir Ždrebaonik je udaljen dva kilometra od Danilovgrada i zadužbina je Nemanjinog sina Vukana.

Zahvaljujući svom centralnom i lepom položaju Ždrebaonik je vekovima saborno i zborno mesto svih Bjelopavlića. Crkva ovog Manastira ujedno je i parohijska crkva. Zaštitnik crkve je Sv. Arhanđel Mihailo, a u crkvi se nalaze mošti Sv. Arsenija- Sremskog, prvog naslednika Sv. Save.

Turisti iz zemlje i inostranstva dolaze posredstvom turističkih agencija koje rade po blagoslovu svojih nadležnih arhijereja i na poziv Mitropolije.

Lovni turizam se oslanja na lovno-privrednu osnovu.Granice lovišta se poklapaju sa granicama katastra Opštine Danilovgrad. Lovište je površine 50.000 ha a sačinjavaju ga lovne i nelovne površine. Od ukupne površine lovišta 1/4 je pod zabranom.

Planom odstrijela divljači za inoturizam planira se izdvajanje sledeće količine divljači i to po vrstama:

1. Šumska šljuka 500 kom.
2. Prepelice 200 kom.
3. Fazani 600 kom.
4. Grlice 200 kom.
5. Divlji golub 100 kom.
6. Patke gluvare 30 kom.
7. Jarebice kamenjarke 50 kom.

Turisti-lovci dolaze u grupama i pojedinačno, većinom iz Italije, Vojvodine i Srbije.

 

Korisnički servis
Montenegro Tourist  Service
Podgorica
Mob: +382 69 66 55 12,
Tel/Fax: +382 20 511 200
info@booking.me 
Vodič za goste
način plaćanja
- bankarskom doznakom
- kreditnom karticom
AmericanexpressDinersMastercardVisa