Login

                                        


ISTORIJA

Opštinski centar Andrijevica je relativno mlado naselje, jer njeni prvi začeci počinju tek sredinom XIX veka. To ne znači da teritorija opštine nije bila od uvek prostor ljudskog delovanja i prostor sa privredno aktivnim mestima, koja su u zatišju nastajala ili nestajala najezdom osvajača.

Arheološkim ispitivanjima Zavoda za zaštitu spomenika sa Cetinja 1956. godine, ustanovljeno je da tragovi materijalne kulture iz doba neolita postoje u ivangradskoj kotlini. Sem toga pronađeni su i tragovi ilirske materijalne kulture, pa se može pretpostaviti da je i okolina Andrijevice bila ekumenski prostor svih starih naroda.

Otkriveni su i brojni lokaliteti rimskih naseobina ne samo u Ivangradskoj kotlini gde je postojao rimski grad Municipium, već i u okolini Andrijevice. Na rimskim nekropolama nađeno je više spomenika. Naročito je dobro očuvan spomenik u selu Zabrđu ispod Žoljevice. Na osnovu ovih dokaza može se zaključiti da je prostor opštine Andrijevica bio društveno ekonomski aktivan počev od najstarijih vremena.

Jugozapadno od Andrijevice, na daljini od 1 km. U selu Božiću nalazi se uzvišenje Grace, gde je u Srednjem veku postojala tvrđava – grad što i samo ime kaže. I danas je primetan prostor gde je bila tvrđava koja je imala strategijski značaj na raskrsnici puteva uz reku Lim i njenu pritoku Zlorečicu. Ovi putevi su bili sastavni deo glavnog puta između stare Raške i Zete.

Brojni srednjovekovni spomenici: hrisovulje, akti, letopisi, tipici i zapisi, zabilježili su poveći broj sela koja se i danas nalaze u zaleđu Andrijevice i koja su bez sumnje starija od same varošice.

Zabilježeno je da je ovaj kraj bio gusto naseljen srpskim življem i u doba Nemanjića, a da je gravitacioni centar bio Budim grad u Budimljanskoj Župi 15 kilometara udaljen od Andrijevice i njene okoline.

Po Rimskoj povelji iz XIII vijeka; Komska župa i dotične župe pripale su Rastku Nemanjiću i potomcima Miroslava Nemanjića pa je njegov sin Andrija, zahumski knez podigao u svoju slavu crkvu u Međurečju, (današnja stara Andrijevica) Crkva Andrijevna imala je radionicu rezbarenog karaktera ali je dolaskom Turaka više puta spaljivana, rušena i obnavljana da bi konačan razor doživela 1765. god. za vreme pohoda Kariman – paše koji je spalio sva sela u Komskoj Župi.

U kasnijem periodu (1853) godine, staro ratničko  pleme Vasojevići podizalo je često ustanke protiv turske vlasti, počelo je i da razvija naselje oko crkve Andrijevne po kojoj je i dobila ime ova varošica. Godine 1858. istaknuti vojvoda plemena Vasojevića Miljan Vukov proglašava Vasojeviće sastavnim delom Crne Gore.

Od 1878. godine, Andrijevica postaje glavno političko jegro za čitavu severnu Crnu Goru.

U Andrijevicu dolaze i srpski emigranti na savetovanje i radi primanja oružja. To je doprinelo razvoju kraja, a i varošice tako da je već 1882.god. u njoj bilo 20 kuća. U ovo vreme ona se razvija u više pravaca. Sem vojničke funkcije ona stiče administrativno-upravnu, trgovačku, a otvaranjem škola i prosvetno kulturnu.

Tako je Andrijevica do 1912. godine, šireći se uz glavni polimski put na fluvijalno glacijalnoj terasi iznad Lima, dobila fizionomiju varošice. Razvoj kraja i varošice biva prekinut tokom Balkanskog i Prvog svetskog rata, da bi tek posle oslobođenja od Austrougarske nastao njen značajan procvat. Odmah posle Prvog svetskog rata Andrijevica je najpre bila okružno mesto sa četiri sreza: Andrijevački, Kraljski, Ljevorečki i Plavsko – Gusinjski.

Ukidanjem okruga od 1921. godine ona postaje sredsko mesto za sve pomenute srezove. I posle Drugog svetskog rata u Andrijevici je bilo sedište sreza sve do 1951. godine, zahvatajući veliko gravitaciono područje: Lijevu Rijeku, Mateševo, Bare Kraljske, Plavsko – Gusinjsku kotlinu, Trebačko-Šekularsku opštinu i naravno sadašnje područje opština. U vreme između dva svetska rata doživljava najzapaženijni razvitak. Postoje glavni, administrativno upravni, privredni, kulturni i obrazovni centar severoistočnog dela Crne Gore.

Zakonom o osnovama društvenog i političkog uređenja Narodne Republike Crne Gore od 22 jula 1957. godine, ukinuti su srezovi i prestao da postoji 1 januara 1958. godine.

Od tada je Andrijevica bila opština sve do donošenja novog Zakona o podeli Narodne Republike Crne Gore na opštine. Tim Zakonom 15. aprila 1960. godine, izgubila je i status opštine, njena teritorija podeljena je i ustupljena susednim komunama, a sve administrativno upravne funkcije, privredni, obrazovni u kulturni subjekti priključeni Beranskoj opštini.

Tačno nakon 30 godina od ukidanja opštine Skupština Republike Crne Gore ponovo je donošenjem izmena i dopuna Zakona o teritorijalnoj podeli Crne Gore na opštine vratila status opštine i ovoj sredini, pa je 1991. god. ponovo formirana opštinska Skupština i njeni izvršni organi lokalne vlasti.

 

Korisnički servis
Montenegro Tourist  Service
Podgorica
Mob: +382 69 66 55 12,
Tel/Fax: +382 20 511 200
info@booking.me 
Vodič za goste
način plaćanja
- bankarskom doznakom
- kreditnom karticom
AmericanexpressDinersMastercardVisa